بر خاکت می کشند

و سینه های آبی تو

پرنده،

آسمان

شراع،

کشتی

می شوند

چشمه های آبی

از سیاهی چادر می جوشند

سینه های تو د رقاب آبی

ستاره

ودستبند

و

بیرق بلندی آزادی می شوند

عاشقان در همه میدان های جهان

گرد می آیند

و از سینه های تو گل آبی عشق می چینند

جهان غمگین

کنارت زانو می زند

وهمه آهوان زخمی از سینه هایت

می نوشند

قاب آبی ات را بما بده

زن مصری

دختران وطن  را آبستن آزادی کن

—————————-

پاریس

جمعه 4 دی