زمستان سیاه دیگری ازایران می گذرد. «کشف بابک زنجانی‌های جديد» رسانه ای می شود، دولت های نهم و دهم «نظام» که رئيس اش آن را «پاکترين دولت تاریخ معرفی می کرد «در فسادمالی رکورد شکن» از کار درمی آید، واردات برنج همه رکوردهای تاریخی را پشت سرمی گذارد، قبوض نجومی گاز، مشترکان خانگی راغافلگيرمی کند؛و امام جمعه منصوب مقام رهبری، فقر و نداری را برای مردم قابل تحمل می داند.

مشت نمونه خروار است به روزگارولایت آیت اله خامنه ای که مامورامنیتی شهره، حسن عباسی نام، او را «پدرایران نوین» می خواند؛ ایرانی که زندانهایش غيرشرعی و سلول انفرادی مصداق شکنجه است ـ به گفته محمد موسوی بجنوردی عضو شورای عالی قضايی در دوره ولایت آيت الله خمينی ـ و معتادان ته‌سيگارها را از پياده‌رو خيابان وليعصرپایتختش جمع می کنند. لابد راه آقارا آب می زنند که احمد جنتی بشارت داده است: «مقدمه ظهورامام زمان فراهم شده و باید انتظارش را داشته باشیم.»

به اعتراف حمیدرضا ترقی، عضو شورای مرکزی حزب موتلفه: «در جمهوری‌اسلامی همیشه فساد بوده»واجلاس»خبرگان» بی خبرازاین خبرها، تنها این خبر را رسما انتشار می دهد: «خوابیدند و نان و پنیر خوردند.» اما خیلی زود درز می کند که گشودن رازهای سر به مهر از فعالیت‌های اتمی «نظام»- که براستی خواندنی است- تنها کاررسانه های آزاد جهان نیست.عباس عراقچی٬ معاون وزیر خارجه و ازاعضای اصلی تیم مذاکره کننده اتمی از «فتح الفتوح ژنو» به پانزدهمین اجلاس رسمی مجلس خبرگان رهبری گزارش می دهد: «غنی‌سازی سه و نیم درصد را تثبیت کردیم و این برای ما موفقیت است. غنی‌سازی ۲۰ درصد را هم که متوقف کردیم٬ به آن نیاز نداشتیم.»

مصطفی تاج زاده، می گوید: «دهان منتقدان را بستند تا ملت متوجه این تحقیر و اوضاع اسفناک اقتصادی نشود.»

مخالفین اقتدارگرا، می نویسند: «نگفتیم توافق ژنو ترکمانچای است» وسخن ازاداره کشور به «امر ملوکانه» می رانند. فرماندهان سپاه از دغدغه اصلی خود پرده می گیرند: «ملت ایران با چشمان خود دید که چگونه جریانی پرچم اصلاحات را برافراشت، لکن در عمل پیاده‌سازی اصلاحات را در سپردن امام خمینی به تاریخ، دوری جستن از نظام ولایی، کنار آمدن با امریکا، پذیرش حقوق بشر غربی و… تفسیر کرد! اکنون باید دقت کرد افرادی که دم از «اعتدال» می‌زنند، مرادشان از این اعتدال چیست.»

فریاد آزادی درکیف و چشم انداز شکست روسیه، پایه های قدرت را درتهران به لرزه انداخته است. صادق زیبا کلام می نویسد: «نگاه به غرب و به‌ویژه به آمریکا در بسیاری از جوامع، فاصله زیادی با عصر جنگ سرد پیدا کرده است. این نگاه جدید را امروزه به بهترین شکل می‌توان در اوکراین و اصرار کسر قابل‌توجهی از مردم آن بر دموکراسی، آزادی و اصرارشان در پیوستن به اتحادیه اروپا ملاحظه کرد.»

روزنامه جام جم – ارگان مطبوعاتی صدا و سیمای سرداران سپاه -پیروزی معترضان در اوکراین را «کودتای نارنجی» می خواند و هشدارمی دهد: «جمهوری اسلامی باید برای مدیریت بحران‌های مشابه و احتمالی در ایران «درس‌های» سرنگونی دولت ویکتور یانکوویج را از منظر مسائل داخلی مورد توجه قرار دهد.»

مجید محمدی -جامعه شناس- ۵ دلیل ناخشنودی جمهوری اسلامی ازانقلاب اوکراین رابر می شمارد.

ودراین میان، روسیه متحد اصلی جمهوری اسلامی بار دیگر نقاب از چهره می گیرد وسبب می شود تاریخ ورق بخورد و روس‌ها را بهتر بشناسیم دردستور کار قرار بگیرد: «روسیه تزاری که پس از انقلاب دموکراتیک مشروطه و آغاز «بهار تهران» در سال ۱۲۸۵ منافع استعماری و نفوذ خود را در ایران از دست رفته می‌دید ناگهان به بهانه واهی «دفاع از منافع اتباع خود» اولتیماتومی ۴۸ ساعته به دولت صمصام‌السلطنه داد و در ادامه با لشکرکشی به داخل خاک ایران شهرهای رشت و انزلی را تصرف و عزم تصرف پایتخت را نمودند. اکنون ۱۰۳ سال پس از آن واقعه شوم نظام روسیه به ظاهر دارای پارلمان و دموکراسی است اما سیاستمداران کرملین در عمل‌‌ همان خط مشی توسعه‌طلبانه عصر تزار و دوران کمونیسم را ادامه می‌دهند.»

ماه آخرزمستان وسال به نیمه است دیگر. وزیرارشاد ازلغو فیلترینگ فیس بوک می گوید و ممنوعیت های «مضحک» پیشین را بیاد می آورد: «اگر به عقب بازگردیم، می‌بینیم خیلی کارها که در اول انقلاب انجام شده مضحک به نظر می‌آید؛ مثل اینکه ویدئو و دستگاه فکس ممنوع بود.»

وزارت خارجه همان حرف های «مضحک» گذشته را تکرار می کند: «گزارش وزارت امور خارجه آمريکا در مورد ايران عموما بر اساس داده های بی اساس گروههای معاند عليه جمهوری اسلامی ايران تهيه و در جهت مقاصد سياسی دولت آمريکا تنظيم شده است.»

۲۰ زندانی سیاسی محبوس در بند ۳۵۰ زندان اوین در نامه‌ای به رییس قوه قضاییه با شرح وضعیت زندانیان بیمار در این بند به رفتارهای غیرقانونی و خودسرانه مسئولان زندان و قاضی صلواتی در جلوگیری از پیگیری روند درمانی این زندانیان اعتراض می کنند.

واردات برنج با رشد نزدیک به ۶۰ درصد از مرز یک میلیون و ۷۷۶ هزار تن می گذرد و به گفته مدیرعامل شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی، از فروردین سال ۱۳۹۳، واردات روزانه بنزین کشور به ۱۰ تا ۱۱ میلیون لیتر خواهد رسید.

حسن رحیم‌پور ازغدی، مامور امنیتی برآمده از کیهان برادر حسین بازجو، که حالا عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی هم هست از «تربیت دینی فوق‌العاده» مردم سخن می گوید و تاکید دارد که «انقلاب اسلامی پس از ۳۵ سال ذره‌ای از قداست دینی خود منحرف نشده» است.

مصطفی تاج زاده می نویسد: «هم ذات پنداری تکفیری‌ها از روسیه امروز گذشته و به انقلاب اکتبر شوروی و انقلاب فرهنگی مائو رسیده است که تعجب آور نیست. زیرا پیش از این نیز قائم مقام مؤسسه کیهان در سرمقاله آن روزنامه اعلام کرد «کشتار میدان تیان آن من در پکن مرهم شفابخش چین بود.» ظاهرا از دید خشونت ورزان ایرانی تفاوت انصار حزب الله با بلشویک‌های تندرو تنها در نمازخواندن و مشروب نخوردن است! امیدوارم پیروان آقای مصباح آنقدر شهامت پیدا کنند که علنا از استبداد دینی دفاع کرده آن را جایگزین دیکتاتوری پرولتاریا معرفی نمایند تا عرصه سیاست ایران شفاف‌تر از همیشه گردد.»

و سایت فرارو مقاله خود در باره نقش روسیه در ایران را چنین پایان می دهد: «نظامهای اقتدارگرا ظاهری باثبات و فریبنده دارند. «یک جزیره ثبات» گاهی ممکن است یک انسداد سخت در دهانه آتش فشانی در حال فوران باشد.»

خانم ها! آقایان!

اسفند ۱۳۹۲ به نیمه است دیگر. اسرائیل از کشف «محموله موشکی ایران برای غزه» خبر می دهد.از کریمه خبرمقدمات شکست روسیه می رسد. قزاقستان متحد مهم روسیه در منطقه، و جهان با محکوم کردن اقدام روسیه در کریمه جهان را شگفت زده می کند. یک نظر سنجی که اخیراٌ توسط کرملین منتشر شده است نشان می‌دهد که ۷۳ درصد از روس‌ها با اقدام نظامی علیه اوکراین مخالفند. کاهش ۱۰ درصدی ارزش سهام در بازار مسکو بیش از ۶۰ میلیارد دلار به روسیه زیان رسانده است.

بیهوده نیست که ترانه سنتی روسی کلاغ سیاه بر زبانها جاری می شود:

ای کلاغ سیاه، دوست من که سرزده می رسی

به جاهای دور دور نرو

تو، ای کلاغ سیاه، کلاغ سیاه

برایم دست سپید با حلقه را آوردی

آی دست سپید با خلقه

ماشا به ایوان، به ایوان آمد

کمی قدم زد

کمی قدم زد:

«این که دست عزیز دل من است

او در جنگ کشته شد

ای معلوم است او در جنگ کشته شد.

او خفته، دفن نشده

در سرزمین بیگانه دور

ای در سرزمین بیگانه دور.»

مرد مهربانی، مرد مهربانی

با بیل آمد

ای با بیل آمد.

و در یک گور، در یک گور

دویست و چهل نفر را دفن کرد

ای دویست و چهل نفر را دفن.

و صلیب، صلیب از چوب بلوط

گذاشت و روی آن نوشت

ای و روی آن نوشت:

«اینجا، اینجا پهلوانان خفته اند

زنده باد یاد قزاقها از کرانه رود دون

ای زنده باد یاد قزاقهای رود دون»

هفته نخست اسفند است ازسالی دیگربرای جمهوری اسلامی. فرمانده سپاهش می گوید: » صدور انقلاب پیشکش؛ باید داخل کشور را درست کرد.» استاد محافظه‌کار دانشگاه شورای عالی انقلاب فرهنگی را «منحط» می خواند. مبلغ سی ساله وچند ساله نماز ازمنبروآنتن، تنظیم خانواده را نقشه غرب می داند. آخرین آمارازافزایش خودکشی و اعتیاد در میان نسلی خبرمی دهد که بعد از خنثی کردن این «نقشه»، در جمهوری اسلامی به دنیا آمدند ودرمتن فرهنگ آن بالیدند تا «سرباز اسلام «شوند؛ اما بدام حشیش وقرص، تریاک، و شیشه، كدئین، ‌ترامادول، دیازپام و ریتالین افتادندو یا چون رضا براتی در رؤیای زندگی بهتر، هزاران کیلومتر دورتر از وطن لگد کوب پوتین مامورین شدند.

وتازه این ازنتایج «انقلاب شکوهمند اسلامی به رهبری امام خمینی» است که به روزگارجانشینش چهره می کند؛ و «ولایتمداری» را بجایی می رساند که محافظ دبیرکل حزب الله لبنان می گوید: «آنقدر امام خامنه ای را دوست دارم که اگر امرکند سر سید حسن را بیاور، می بَرم.»

اصفهان که جنازه زاینده رود را درآغوش دارد، خود ذره ذره می میرد. ۳۰۰ نفر از استادان دانشگاه‌های صنعتی، علوم پزشکی، هنر و دانشگاه اصفهان در نامه‌ای سرگشاده به رییس سازمان حفاظت محیط زیست، می نویسند: «مردم اصفهان دارند ذره‌ذره می‌میرند و ریه‌شان انباشته از سرب و گوگرد و ذرات معلق و مسموم دیگر می‌شود. شیر مادران اصفهانی آلوده شده است. آمار سرطان خون در کودکان مرز هشدار را پشت سر گذاشته است.»

مرگی که هدیه سیاست نفتی دولت پیشین «نظام» است همه جا حضور دارد. بیژن زنگنه، تائید می کند که بنزین تولیدی در پتروشیمی‌ها آلاینده وغیراستاندارد است. وزیر نفت سرزمینی که بر دریای نفت وگازخفته است، مژده می دهد: «در دولت توافق شده که در سال ۹۳ هیچ دریافت بنزینی از پتروشیمی‌ها عرضه نشود و بار دیگر واردات بنزین از خارج از کشور از سر گرفته شود.»

درهفته ای که انگلیسی ها سفارت خود را درتهران بازگشائی می کنند، دست آلمان برای نجات ارومیه ازآستین درمی آید. کلاودیا روت، معاون رئیس پارلمان آلمان، ازجامعه جهانی ودولت آلمان برای نجات دریاچه ارومیه کمک می خواهد. «نظام» اما، دراندیشه نجات دیکتاتوردمشق است. ازحضور هزاران داوطلب ایران در سوریه خبرمی رسد. مطبوعات جهان گزارش می دهند: ایران، پشت سرالقاعده در سوریه است.

دو زن، تاریخ طالبانی «نظام» را ورق می زنند. فائزه هاشمی، وضعیت مطبوعات را با روزگار انقلاب مشروطیت مقایسه می کند: «صد سال پیش وضع مطبوعات ایران بهتر بود.» فریبا داودی مهاجر از جنبش خزینه می نویسد: «بعد از بسته شدن خزینه ها اعتراض برخی علما و روحانیون بخصوص روحانیت خراسان بلند شد. آنها حزبی به نام حزب خزینه تاسیس کردند و فریاد واسلام سر دادند و استفاده از دوش به جای خزینه را از مظاهر غربگرایی اعلام کردند. این علمای معظم تنها آب خزینه را پاک و به اصطلاح «کرّ» می دانستند و هر چه غیر از آنرا را ناپاک و نجس اعلام کردند. آیات عظام فتوا دادند که منع خزینه «غیرشرعی» است و با آبی که از شیر آب می ریزد نمی توان غسل کرد. بنا براین ممنوع کردن خزینه «عمل خلاف شرع رضا شاه» اعلام شد.»

بعد از رضا شاه نوبت «خلاف» فرزندش می رسد. محمود جواد ظریف، وزیر امور خارجه، از توافق با دولت عراق درباره اجرای عهدنامه ۱۹۷۵ پرده بر می دارد؛ عهدنامه‌ای که شاه-ـ صدام برای پایان دادن به اختلافات مرزی دو کشورامضا کردند.

به اعتقاد حقوقدان های بین المللی، این عهدنامه هنوز ظرفیت حل و فصل اختلافات احتمالی دو کشور را دارا است و تهدید احتمالی اش از سوی برخی سیاستمداران عراقی، نمی تواند اعتبار این سند حقوقی را تضعیف کند.

و در این سرزمین ویران که ایران نام دارد، نگاهها همچنان متوجه آخرین رئیس جمهور «نظام» است تا راه را برای باز گرداندن قطره ای ثروت بلوکه شده ایران هموار کند. رضا تقی زاده ـ تحلیل گر سیاسی-ـ فضای کنونی را چنین تصویر می کند: «دور تازه مذاکرات سیاسی ایران و گروه ۵+۱ در شرایطی آغازگردیده که در نتیجه اجرای بخش اول توافق‌ها، هدف اعلام شده آمریکا مبنی بر تعلیق کلیه فعالیت‌های حساس اتمی ایران، بدون تحمیل کمترین هزینه، تامین شده است. انتظار آمریکا از ادامه مذاکرات در وین تضمین ادامه عقب‌گرد اتمی تهران طی شش ماه آینده و حفظ وضعیت روز در سه سال بعد از آن، بدون توسل به ظرفیت‌های نظامی است. تعهد متقابل آمریکا در قبال عقب‌گرد اتمی ایران، من‌جمله تعطیلی غنی‌سازی اورانیوم با غلظت ۲۰ درصد در فردو، که زمان لازم برای دست یابی به بمب اتمی را به نصف تقلیل می‌داد، همچنین معلق ساختن نا محدود کار در بخشهای مربوط به نصب و راه‌اندازی کوره اتمی راکتور آب سنگین اراک، که راه دوم دست یافتن به بمب اتمی را مسدود می‌سازد، منحصر به صدور اجازه استفاده اقساطی ایران از ۴٫۲ میلیارد دلار دارایی‌های متعلق به خود است.»

حسن روحانی، می گوید: «نخستین جلسه ما با شش قدرت بزرگ (۱+۵) این علامت را به ایران می‌دهد که همان‌طور که ایران اراده لازم را برای حل و فصل موضوع و رسیدن به گام نهایی دارد٬ این اراده هم در طرف مقابل وجود‌ دارد و امیدواریم این اراده تداوم داشته باشد. ان‌شاء‌الله قدم‌های بعدی را که امیدواریم گام نهایی باشد٬‌ برخواهیم داشت.» قراراست » گام نهایی» روز ۲۶ اسفندماه در وین برداشته شود. سرداران سپاه، یکصدا شده اند: «توافق با غرب مشکلات را حل نمی کند.» و قدرت های بزرگ به کمین قبضه بازار76 میلیونی ایران نشسته اند.

هفته نخست ماه آخرزمستان تمام می شود وانقلاب تازه اوکراین آتش تازه ای برمی فروزد. بیش وپیش ازهمه مصطفی پور محمدی، قاضی دادگاه مرگ که حالا وزیر دولت روحانی است به هراس می افتد و هشدار می دهد:» عده‌‌ای در داخل کشور که حال و هوای دیگری دارند، امر برایشان مشتبه شده است، در حالی که کشور و نظام ما قابل مقایسه با اینجاها نیست». احتمالا وزیردادگستری که «داد» را درسراسر ایران نهادینه کرده، وازسر بیکاری به کمک وزیرخارجه آمده، تحلیل نشریه فوربس از شباهت‌های ایران و اوکراین راخوانده و دارد جواب این تیتر سئوالی را می دهد: «ایران اوکراین بعدی است؟»

خانم ها! آقایان!

هفته دیگری به پایان می رسد. بیش از بیست هزارنفر روز یکشنبه در شهرهای بزرگ استرالیا در سوگ رضا براتی، پناهجوی ۲۳ ساله ایرانی که زیر مشت و لگد گاردهای کمپ پناهجویان در جزیره ای دور افتاده به قتل رسید، جمع می شوند و شمع روشن می کنند. روزنامه انگلیسی گاردین گزارشی از این «غول مهربان»منتشرمی کند که قلب هر ایرانی را به آتش می کشد.

برادر بازجو حسین کشفیات جدید خود را اعلام می کند :»شاملو جاسوس نازی‌ها و صادق هدایت آدم کثیفی بود.»

و منصور کوشان، هنرمندی از تبارهدایت و شاملو در غربت، جهان را ترک می گوید. اگر بود، بیگمان شعر ترانه‌ انسان عاشق را به جوان پناهجوئی که لگد مال «نظام» شد، تقدیم می کرد:

انسانی را می‌شناسم عاشق در زندگی

بودن را نه برای بودن

در وسوسه‌ی خواستن می‌خواهد.

 – یادت می‌آد کی بود؟

 همون که فکرش پر از پرنده بود.

انسانی را می‌شناسم عاشق در گل

باغ را نه برای باغ

در وسوسه‌ی شکفتن می‌خواهد.

 – یادت می‌آد کی بود؟

 همون که نگاش پر از بنفشه بود.

انسانی را می‌شناسم عاشق در طلوع

روز را نه برای روز

در وسوسه‌ی گذشتن می‌خواهد.

 – یادت می‌آد کی بود؟

 همون که دهانش پر از گلایه بود.

انسانی را می‌شناسم عاشق در رویا

خود را نه برای خود

در وسوسه‌ی زیستن می‌خواهد.

 – یادت می‌آد کی بود؟

 همون که دلش پر از جوونه بود.