نامه ای را توسط ای میل برای من فرستاده ای که اگر مایل بودم با امضای آن در شمار» جمعی از خبرنگاران، عکاسان و روزنامه نگاران ایرانی» قرار بگیرم که خواهان مصاحبه با» جناب آقای احمدی نژاد، رئیس دولت جمهوری اسلامی ایران» هستند.
من افتخار می کنم که روزنامه نویس ایرانیم و به همکاران جوانم چون شما می بالم. اما این نامه را امضاء نمی کنم، چون فرد مخاطب این نامه:
– رئیس دولت کودتا است
– از فرماندهان قاتلین نداو سهرا ب است
– ا زعاملین اصلی سرکوب خونین جنبش مدنی ایران است
– ا زعاملین اصلی زندانی کردن و شکنجه یاران روزنامه نویس من است
– از عاملین اصلی آوارگی چند نسل روزنامه نویس ایرانی در سراسر جهان است
– از عاملین اصلی ویرانی میهن عزیزم ایران است ووو
من قاتل را» جناب آقا» نمی خوانم.
من با درخواست مصاحبه از قاتل به او به عنوان » رئیس دولت» مشروعیت نمی بخشم.